İsveçli kimyacı (Vaversunda Sörgard, Linköping yakını, 1779 - Stockholm 1848). Uppsala Üniversitesi'nde fen bilimleri öğrenimi gördü. Daha sonra, Stockholm'a ecza ve tıp yardımcı profesörü olarak atandı (1802). 1807'de asil profesör, 1808'de İsveç Bilimler Akademisi'ne üye oldu. 1810'da akademi başkanlığına, 1818'de daimi sekreterliğe atandı. Berzelius 1819'da gittiği Paris'te devrin en önemli bilginleriyle ilişki kurdu. Modern kimyanın ortaya çıkışında Berzelius'un temel bir rolü olmuştur. Bu bilim dalını 1806'da anorganik kimya ve organik kimya olarak ayıran O'dur. Kimyasal elementleri simgelemek için ilk kez harfleri kullandı ve taban elementi olarak Dalton hidrojeninin yerine oksijeni koydu. Çok hassas deneyler sonucunda elementlerin miktarının oransal sayılarını belirledi ve ilk eş değerlik tablosunu yaptı. Lavoisier'in kök kavramını genelleştirdi ve amonyak grubunu tanımlamak için amonyum adını önerdi. 1831'de kimyaya izomerilik, polimerlik ve allotropi kavramlarını kazandırdı. 1835'te ilk olarak katalitik olayların genel bir incelemesi ve sınıflandırmasını da yapmayı denedi. Elektrokimya yasalarını Davy ile aynı zamanda açıklayıp kimyasal ilginin elektrik kuramını ortaya attı. Selenyum, kalsiyum, baryum, stronsiyum, seryum, toryum gibi birçok basit maddeyi ayırdı; tantalvanadyum ve zirkonyumu ilk hazırlayan odur. 1823'te silisyumun temel özelliklerini tanıttı.