Güneş'in Merhameti
Neden bilmiyorum ama, sabahın geleceğini bildiğim halde korkuyorum geceden. Belki de sabah hiç gelmez diyorum. Ama özlüyorum her gece sabahı. Özlüyorum aydınlığı. Özlüyorum güneşi.
Pencereden baktığımda Ankara'nın ışıkları korkutuyor. Yalancı gibiler. Ama güneş öyle mi? Tüm merhametiyle sarıyor dünyayı ve beni. Taşları da ısıtıyor, taşlaşmış yürekleri de. Ayırt etmiyor hiçbirimizi.
Şımartıyor beni güneş. Öyle olunca başka şeylerden de bekliyorum aynı merhameti. Bulamayınca üzülüyorum, üzülünce özlüyorum güneşi. Özleyince bekliyorum, bekledikçe korkuyorum.
Karanlık merhametsizliği hatırlatıyor bana. Sokak lambalarının cılız ışığı altında şu dünyayı hatırlıyorum. Sokak lambaları nasıl karanlık geceyi aydınlatmaya yetmiyorsa; şu dünyada kalan üç-beş merhametli insan da yetmeyecek sanıyorum.
O yüzden güneşi bekliyorum.
Eğitim Portalımızda yayınlanan tüm yazıların telif hakları ve doğabilecek sorumluluklar yazıyı yazan kişiye aittir.